George van Hal en Laurens Verhagen worden bij het schrijven van een boek geconfronteerd met de traagheid van het medium

Met ontzetting kijk ik naar de beelden die rondgaan op sociale media. Weer een burger gedood in de straten van Minneapolis. Op zaterdagavond 24 januari heb ik tot laat weekenddienst voor de Volkskrant wanneer Alex Pretti rücksichtslos wordt neergeschoten door gemaskerde agenten in dienst van de regering Trump. Ik voel dat ik boos word over zoveel onrecht, over zoveel empathieloos machtsvertoon, maar zet m’n emoties opzij en probeer voor de krant orde te scheppen in de chaotische informatiestroom uit de VS.

De zondagochtend erop stuur ik mijn co-auteur Laurens Verhagen een berichtje op Signal. ‘We moeten nog even goed kijken naar onze alinea’s over ICE [...]’, schrijf ik. ‘Het lijkt na gisteravond en vandaag al enorm achterhaald. We moeten nadenken over alinea’s die ook bij verdere escalatie nog semi-actueel kunnen aanvoelen.’

Dat is het gekke dualisme dat ons tijdens het schrijven in zijn greep houdt: ondanks de zorgen die we hebben bij wat zich in de VS voltrekt, zijn die gebeurtenissen ook een praktische worsteling. De VS lijken in een stroomversnelling terechtgekomen, met elke dag groot nieuws rond Minneapolis of Groenland (ook een onderwerp in ons boek). Als krantenjournalisten zitten we bovenop die actualiteit, maar nu worden we geconfronteerd met de ingebedde traagheid van het medium boek.

Deels is dat goed: een boek kijkt nu eenmaal ver voorbij het dagelijkse. Zo ook ‘De Techbro’s’, dat gaat over de overtuigingen van machtige techmiljardairs als Elon Musk en investeerder Peter Thiel. Het boek vertelt over hun verre toekomstdromen van kosmische kolonisatie en mensoverstijgende AI, over hun wens om zoveel mogelijk nakomelingen te maken en hun pogingen onsterfelijk te worden. We beschrijven dat ze geloven dat de staat en Silicon Valley moeten versmelten, en hoe ze er heilig van overtuigd zijn dat technologie elk probleem kan oplossen.

Wat al die bizarre denkbeelden echter relevant maakt, is dat ze ook nu al verstrengelen met de actualiteit. In die ideeën schuilt de verklaring waarom mensen als Musk plots datacenters willen bouwen in de ruimte, maar bijvoorbeeld ook hoe een app van Thiels bedrijf Palantir ICE-agenten op straatniveau helpt bij het zoeken naar wie ze kunnen uitzetten.

We besluiten uiteindelijk het koortsachtige updaten van de tekst en onze verschuivende verwachtingen maar expliciet te beschrijven in het boek, zoals we dat hier ook doen. Om daarna meteen weer uit te zoomen naar dat meer tijdloze plaatje:

‘Hoe de periode tussen nu en verschijning zich ook heeft ontwikkeld, zeker is dit: bij de escalaties van de regering-Trump, bij de aanvallen van het federale regime op de democratische orde, de menselijke waardigheid en het leven van de eigen burgers, spelen de techbro’s onmiskenbaar een belangrijke rol. Het zijn hun exorbitante kapitaal, hun schaduwmacht en hun technologische toepassingen waarop het deportatiebeleid en de verspreiding van steeds groteskere leugens mede drijven.’